Terapia Okiem Marty

„Dziecku potrzebna jest chociaż jedna osoba, która w nie wierzy. To możesz być ty”

- Marian Wright Edelman

„Dziecku potrzebna jest chociaż jedna osoba która w nie wierzy. To możesz być ty”

- Marian Wright Edelman

O mnie

Jestem… po wszystkim, po czym powinnam być, aby móc pracować z dziećmi ❤️ W gabinecie łączę wiedzę neurobiologiczną z psychologiczną. Dzięki metodzie integracji sensorycznej oraz somatic experiencing udaje mi się wspierać pacjentów w każdym wieku, bez względu na trudności. Wykorzystując zmysły, zaczynam pracę od najniższych pięter układu nerwowego. Praca z ciałem jest jednym z najważniejszych aspektów w mojej pracy, w której na pierwszym miejscu stawiam relację. To ona stanowi klucz do układu nerwowego pacjenta, i dzięki niej możliwy jest dialog.

Moje przekonania w pracy z dziećmi

Ważne dla mnie:

Diagnoza: To fundament mojej pracy. Specjalista powinien dokładnie rozumieć, z jakim układem nerwowym pracuje, aby skutecznie dostosować swoje metody terapeutyczne.

Ciało: Głęboko wierzę, że tkanka pamięta. Pomimo ogromnej pracy mózgu nad zrozumieniem doświadczeń, one zapisują się w ciele. Werbalne metody nie dotrą do tych obszarów układu nerwowego, które nie potrafią lub nie chcą rozmawiać.

Superwizja: Żaden specjalista nie powinien działać sam. Ciągłe superwizje, czyli monitorowanie własnej pracy i refleksja nad nią, są podstawą etyki pracy diagnosty i terapeuty.

Z czym się nie zgadzam:

Przemoc: Klaps jest przemocą, agresja słowna również. Agresja ze strony rodzica jest sygnałem, który wskazuje, jak dużego wsparcia potrzebuje system. Ważne dla mnie są zdrowe relacje.

Prawo do głosu: Dzieci i ryby głosu nie mają? Nieprawda. Dziecko to człowiek, który, jak każdy, ma prawo do bycia wysłuchanym. To, że nie potrafi ubrać w słowa tego, co czuje, nie zwalnia nas z obowiązku słuchania go.

Zaburzenia: “On z tego wyrośnie” – to mit. Dzieci nie wyrastają z zaburzeń; zaburzenie to zaburzenie. Mimo obciążeń – dzieci będą się rozwijać. Ważne jest, z czym będą musiały zmierzyć się w przyszłości.

W wychowaniu:

Rodzicielstwo bliskości: Dobrze rozumiane. Co oznacza traktowanie dziecka podmiotowo, szanowanie jego zdania i potrzeb, słuchanie go oraz pracę nad stawianiem granic.

Wychowanie bez przemocy: Walczę o przełamanie wychowania strachem czy wstydem. Wierzę w podejście, które unika przemocy i opiera się na wzajemnym szacunku.

Relacja a nie racja: Skupiam się na budowaniu relacji.

Dlaczego zaczynamy od diagnozy?

„Diagnoza to nie wyrok, to jak instrukcja obsługi mózgu dziecka” – Atypowa dziewczyna

A) Jeśli jej nie ma, jak pracujemy? Ze swoim podejrzeniem, założeniem? Wiemy jak nauka, ale też życie weryfikuje nasze przypuszczenia. Nie zawsze możemy polegać na swojej intuicji.

B) Bo terapeuta chce nazwać i zdiagnozwać – nie. Terapeuta chce wiedzieć z jakim układem nerwowym pracuje. Dzięki diagnozie ma możliwość odpowiedzieć na potrzeby dziecka i w pełni mu pomóc. Nie dla każdego dziecka każde ćwiczenie i nie ma jednej formy zajęć dla danego dziecka.

C) Bo rodzice chcą wiedzieć i pomóc dziecku z jego trudnościami. Diagnoza tłumaczy wiele zachowań dzieci, wyjaśnia rodzicom powód i podłoże wielu niezrozumiałych dla nich sytuacji. Zamiast etykiety powinna dawać szansę na zrozumienie. Często też mówi rodzicowi coś czego stara się nie usłyszeć.

Wsparcie, które prowadzę

Uważam, że nie ma zbyt małego dziecka na diagnozę oraz wsparcie. Od pierwszego roku studiów nieustannie rozwijam się uczestnicząc w licznych szkoleniach oraz pracując z pacjentami. Praktyka jest dla mnie kluczowa.

Diagnoza i wsparcie psychologiczne

Diagnoza obejmuje wywiad oraz dwa spotkania z dzieckiem. Wsparcie psychologiczne opiera się na indywidualnych sesjach z dzieckiem oraz współpracy z rodzicami.

Diagnoza i terapia integracji sensorycznej

Diagnoza składa się z wywiadu oraz dwóch spotkań z dzieckiem. Terapia integracji sensorycznej odbywa się regularnie, raz w tygodniu.

Terapia traumy – Somatic Experiencing

Indywidualne spotkania z pacjentem. Częstotliwość sesji jest dostosowywana do potrzeb każdego pacjenta, aby efektywnie wspierać proces leczenia. Jestem w trakcie szkolenia. Aktualnie II rok – poziom średniozaawansowany

Wsparcie przetwarzania słuchowego

Konsultacja obejmuje wywiad oraz ocenę przetwarzania słuchowego. Prowadzę wybrany trening słuchowy. Terapia przetwarzania słuchowego zawsze jest terapią wspierającą proces terapeutyczny.

Diagnoza specjalistyczna FAS /FASD

Koordynator projektu: “Wsparcie deinstytucjonalizacji pieczy zastępczej w podregionie poznańskim”

Praca naukowa

Główny badacz w projekcie „Rozpowszechnienie wzorców zaburzeń przetwarzania sensorycznego w przebiegu Spektrum Poalkoholowych Wrodzonych Zaburzeń Rozwojowych (FASD).”
Zgoda komisji etycznej – uchwała 439/25 Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu

Najnowsze wpisy na blogu

Blog – tworzę to z myślą dzielenia się tym co odkrywam na ścieżce terapeuty, diagnosty i naukowca ❤.  Nie będzie tu długich wywodów, diagnozowania czy terapeutyzowania. Wszystko o czym wspomnę, jest moim punktem widzenia, moją praktyką i doświadczeniem 🧐. Chcę zatrzymać w ten sposób momenty, które spotykają mnie w mojej praktyce. Może komuś tak jak mi wniosą światło i przestrzeń w jego własną codzienność ❤.